วันนี้ไปดอนเมืองมา เหนื่อยมากเลย เมื่อวานคุยกับใครก็ไม่รู้ซะดึกเลย

ตอนจะกลับฝนก็ตกปอยๆ แล้วเชียงใหม่ฝนตกป่าวครับ

ดูแลสุขภาพด้วยนะ เป็นห่วงนะครับผม

ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย อยู่ตรงนั้นเธอเป็นอะไรก็ไม่รู้

ฝากเพลงนี้ให้ไปถามเธอดู อยากรู้ในความเป็นไป

ฟาวยังคิดถึงสลิ่มบ้างหรือเปล่า ฟาวยังจำเรื่อง"เรา"ในวันวานได้หรือไม่

ฟาวทำอะไรอยู่คับผม กินข้าวละยังครับ

คิดถึงกันบ้างป่าวอ่า สลิ่มคิดถึงฟาวเน้อ มากๆด้วย 555

วันนี้วันอาทิตย์ 28 สิงหาคม 2554 อีกไม่กี่วันจะได้ขึ้นไปเชียงใหม่ละนะครับ


คิดถึงฟาวมากเลย อยากเจอๆๆๆ

คิดถึงมากเลยครับ วันที่2กันยา สลิ่มไปเชียงใหม่ จะได้เจอฟาวไหมน้อ


คงไม่ได้เจอหรอก 55 แค่หวังว่าจะได้ไปกินข้าวด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน 555

ตอนนี้สลิ่มไม่รู้เลยว่าฟาวเป็นไงบ้าง เพราะคงเข้าไปดูในเฟชไม่ได้แล้ว

แค่อยากให้รู้ไว้ว่างเป็นห่วงนะ ที่นี่คือที่ที่เราพบกัน ฟาวคงไม่ลบกันไปอีกใช่ไหม

เหมือนว่าวันนี้เฟชบุ๊คฟาวเป็นอะไรไม่รู้ หรือว่าฟาวลบกันไปแล้ว

วันนี้ไม่รู้เลยว่าฟาวเป็นไงบ้าง สบายดีไหม มีเรื่องทุกข์ใจตรงไหนไหม


ปล.เป็นห่วงเสมอนะครับ

อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองเหมือนกัน ว่าฟาวคิดถึงสลิ่ม

ดีใจมากเลย ที่ฟาวทักเฟชบุ๊คมา

แต่มันอาจจะเป็นเพราะคนเคยคบกันก็ได้ อาจไม่มีความรู้สึกอะไรเลย

แต่ให้สลิ่มได้โกหกตัวเองไปละกัน ว่าเรายังคิดถึงกันอยู่เสมอ

"อยากปล่อยให้เธอนั้น ได้อยู่ที่ตรงนั้น ไม่ว่าจะยังรักตัวเธอแค่ไหน"

"ห่างกันแค่ไหนรักได้เท่าเดิม"

ปล. รักมะหมานะครับ

วันนี้ไปเห็นข้อความของฟาวบอกว่าจะเอา แหวน กับ น้องเสือไปทิ้ง

อย่าทิ้งมันเลยนะ มันเป็นอะไรที่มองแล้วรู้ว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง

ไปแม่สาย ไปนู้นไปนี่ เราไปด้วยกันสองคนตลอดเลย เราไม่เคยห่างกัน

ถึงแม้ตอนนี้จะไม่เจอกัน คิดถึงกันก็ยังดี T_T

วันนี้ไปเห็นข้อความของฟาวบอกว่าจะเอา แหวน กับ น้องเสือไปทิ้ง

อย่าทิ้งมันเลยนะ มันเป็นอะไรที่มองแล้วรู้ว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง

ไปแม่สาย ไปนู้นไปนี่ เราไปด้วยกันสองคนตลอดเลย เราไม่เคยห่างกัน

ถึงแม้ตอนนี้จะไม่เจอกัน คิดถึงกันก็ยังดี T_T

รัก!!! รักเธอหมดใจรู้หรือเปล่า แค่เพียงสองเราอยู่ด้วยกันเหมือนเคย

วันนี้ก็คิดถึงทั้งวันเลย ไม่เป็นอันทำงานเลย เพราะเข้าดอนเมืองมา

นั่งรถเมย์ผ่านเมเจอร์รัชโยธินด้วยนะ ที่เราไปดูกังฟูแพนด้าด้วยกันอ่ะ หนุกดีเนอะ

ปล.แล้วฟาวคิดถึงสลิ่มบ้างป่าวครับ จะมีไหมที่ความรู้สึกเหมือนกัน

พรุ่งนี้สลิ่มจะเป็นยังไงไม่รู้เลย ถ้าคืนนี้นอนโดยไม่มีฟาวข้างกายเหมือนเมื่อก่อน

ก็คงเป็นเหมือนทุกวันที่ผ่านมาหลายเดือน ที่ตื่นมาไม่เจอฟาวเหมือนในฝันเลย

ปล.พรุ่งนี้จะเข้าไปดอนเมือง จะแวะไปซื้อตั๋วรถกลับเชียงใหม่ด้วยน้าาาา 555

วันนี้ 16 แล้ว รอคอยสิ้นเดือนจะกลับไปเชียงใหม่

แต่ไม่รู้จะได้เจอฟาวรึป่าว สลิ่มไม่รู้หรอกว่าฟาวอยู่ไหน

คิดถึงห้องใต้หลังคา คิดถึงก๋วยเตี๋ยวหน้าหอ คิดถึงน้ำพริกส้มตำหลังมอ

ถ้ากลับไปสลิ่มคงคิดถึงที่นั่นและก็จะแวปไปดูมัน ตอนนี้ฟาวคงโชคดีแล้ว

อาจจะไม่ต้องไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวกับสลิ่มข้างถนนอีก แต่ถ้าฟาวขับรถผ่าน

อย่าลืมคิดถึงกันบ้างนะ 555 คิดถึงที่สุดเลย

วันนี้สลิ่มทำงานเหนื่อยมากเลย ก้มหน้าก้มตาทำแต่งานเพราะไม่อยากจะคิดอะไร

แต่มันก็ยังทำไม่ได้อยู่ดี ตอนนี้ก็ยังคิดถึงมากๆเลย ได้แต่เข้าไปดูในเฟช

คิดว่าฟาวคงสบายดี ตอนนี้สลิ่มก็ต้องพยายามทำงานไป รอวันกลับไปเชียงใหม่

ไปอยู่ในที่เดิม ที่เราเคยอยู่ด้วยกัน

ปล.คิดถึงมากๆเลยครับ

หากว่าในวันนี้เรายังอยู่ด้วยกัน ไม่รู้ว่าใจฉันจะมีความสุขมากขนาดไหน

คงได้ทำให้เธอยิ้ม คงได้บอกคำว่ารักเธอใกล้ๆ

คงได้ทำอะไรอีกมากมาย ที่ยังค้างคาใจจากวันนั้น

ทุกคืนยังเฝ้าแต่คิดถึงคืนวันที่เรานั้นอยู่ด้วยกัน

คิดถึงมากๆเลย

จะนานแค่ไหน ที่ในมุมนี้ ทุกวินาทีฉันยังคอยเฝ้า

เฝ้ารอคอยเธอ

ฉันเฝ้ามองดวงดาวเสมอ ยังเห็นเธอส่งสายตาหากันเรื่อยไป

หวังว่าเธอคงสุขดี อยู่ตรงนั้นเจอสิ่งดีดี

ฉันคงมีเพียงสิ่งเดียวทุกวัน "มีแต่คิดถึง"

วันนี้วันที่10 สิงหาคม 2554 วันนี้ของเมื่อเดือนที่แล้ว สลิ่มขึ้นไปเชียงใหม่

เป็นวันที่ผมเจ็บที่สุด เพราะสลิ่มต้องกลับ กทม และต้องตัดใจจากฟาวไป

มันเป็นสิ่งที่ยากมาก เวลา1เดือน ไม่มีวันไหนที่จะไม่คิดถึง

ฟาวจะรู้ไหมว่าผมต้องทำเป็นแข็งแรง เพื่อจะอยู่ต่อไปให้ได้โดยไม่มีฟาว